Pewien znany aktor zapytany, jak trzeba grać dla dzieci, odpowiedział, że tak, jak dla dorosłych, tylko jeszcze lepiej. Urządzając pokój dziecinny, warto kierować się taką samą zasadą. W praktyce jest najczęściej odwrotnie. To, co nie jest już dość dobre, eleganckie i praktyczne do salonu, „ląduje” w pokoju dzieci, którym przecież wcale nie trzeba ani wysokopołyskowych regałów, ani rozłożystych wersalek. Przeciwnie, dzieci powinny otrzymać sprzęty proste- jasne lub kolorowe, dostosowane wymiarami do ich wzrostu. Zadania pokoju dziecinnego zmieniają się na przestrzeni lat. Najmłodszemu maluszkowi aż nadto wystarczy łóżeczko i kojec, bo i tak najwyżej ceni sobie bliskość mamy. Przedszkolak zaczyna dostrzegać plusy samodzielności, potrzebuje więc głównie przestrzeni rekreacyjnej, którą zawładnie bez reszty, ale także oczywiście- legowiska, miejsca do rysowania, a także pojemników na zabawki oraz półki na pierwsze książeczki. W pokoju małych lokatorów, zwłaszcza gdy są to bracia, przydadzą się też urządzenia gimnastyczne, np. drabinki- jedna przy ścianie, a druga powieszona pod sufitem, do której przywiążemy sznury, żeglarskim sposobem namotane w supły. Natomiast ubrania przedszkolaka można trzymać gdzie indziej, np. w przedpokoju, bo w tym wieku raczej żadnemu z nich nie zależy jeszcze na ciuchach. Stanowiskiem dla młodego rysownika może być krzesełko i stolik z blatem wielkości bloku rysunkowego albo duże arkusze szarego papieru pakowego bądź kartony przypinane pinezkami do kolorowej tapety, pasma wykładziny dywanowej przyklejonej do ściany bądź do ekranu z miękkiej pilśniowej płyty, na którym malować się będzie w pozycji stojącej. Jest nadzieja, że w ten sposób uda się ochronić pozostałe ściany przed dziecięcą twórczością. Odrębną sprawą jest sprzątanie zabawek. Nie wszystkie znajdą miejsce na półkach miejsce dla siebie. Są takie, które znacznie prościej jest wrzucać do jakiegoś pojemnika, np. kolorowej skrzynki z plastiku wyposażonej w kółka. Pojemniki takie można łatwo utrzymać w czystości, ustawiać jeden na drugim, a kiedy indziej powierzyć im rolę wagoników w zabawie. Można też wybrać drewniane kubiki, które zawiesimy na odpowiedniej (zarazem dostępnej, a nie zagrażającej zderzeniem z głową) wysokości na ścianie, całą podłogę pozostawiając maluchom do zabawy. W miarę dorastania „zawisnąć” może również łóżko, z tym że nie na ścianie, a pod sufitem, dokąd zaprowadzi drabinka lub cały inny system będący konstrukcją nośną. Trzeba też pamiętać o barierce chroniącej śpiącego przed wypadnięciem z podniebnego legowiska. Tego typu urządzenia wymagają solidnego, niezawodnego wykonania.

Ciekawe artykuły

Ciasne mieszkanie

Większość polskich rodzin wciąż żyje w ciasnocie i pojawienie się dodatkowego nawet ukochanego mieszkańca nie zawsze niesie same tylko plusy. Babcia jednak w żadnym razie nie może odczuć rozterek związanych z problemem wygospodarowania dodatkowej przestrzeni dla niej. Również z dziećmi nie należy się dzielić tego rodzaju kłopotami, lepiej niech czekają na babcię w atmosferze niezmąconej radości z ciekawych, nowych perspektyw w życiu codziennym. Warto pamiętać, że wszyscy kiedyś się zestarzejemy i wówczas na ogół otrzymujemy od naszych dzieci to, co wcześniej daliśmy naszym rodzicom. Jeśli nie własny pokój, to co? Gdzie szukać przestrzeni dla babci, jeżeli nie jest możliwe oddanie jej w wyłączne użytkowanie osobnego pokoju? Być może znajdzie się miejsce w pokoju dzieci. Zwłaszcza te najmłodsze będą z pewnością zachwycone taką perspektywą. Bo to i bajka wieczorem, i bliskie przytulisko w razie przerażającego snu w środku nocy, i pieszczota rankiem. Jednak niezależnie od całej przyjaźni, kącik babuni powinien być przynajmniej symbolicznie wydzielony. Na przykład ruchomym parawanem lub wysuniętą...... Czytaj więcej >>